Իրականությունը բարդ է։ Հայաստանը մերն էր, այլևս մերն է, և մեր պետության, մեր ինքնիշխանության և անկախության հաշվին ձեռք բերված տարածքները, որոնք մեզ հայտնի էին, այլևս չեն գտնվում մեր վերահսկողության տակ։ Այս հասկացողությունը, որը երկար տարիներ մնացել է մեր ընկալման սահմաններից դուրս, այսօր դարձել է մեր պատմության ընթացքը փոխելու հիմնաքարը։
Ազգային ժողովում ունեցած ելույթում ներկայացրեցի Հայաստանի զարգացման նոր տեսլականը՝ հայտարարելով, որ մեր երկիրը հաղթահարել է գոյատևման և մշտական մաքառման փուլը։ Մենք մտել ենք պատմության նոր, աննախադեպ դարաշրջան, որը կարելի է բնութագրել որպես «պարզապես ապրելու» ժամանակահատված։
Այս փոփոխությունը նշանակում է, որ մեր պատմության կործանարար, անդադար պայքարի և զոհաբերությունների ընթացքը փոխարինվել է խաղաղ և ստեղծարար ուղուով։ Մենք այլևս չենք գտնվում մշտական ռազմական սպառնալիքի տակ, և մեր հիմնական նպատակը դարձել է երկրի ներսում խաղաղություն և զարգացում ապահովելը։
Այս հասունացած և խաղաղացած վիճակը, սակայն, ձեռք է բերվել աննախադեպ ծանր գնով։ Մեր ժողովուրդը անցել է «դժոխքի միջով», կրել է անթիվ զոհեր, կորցրել է անգնահատելի հողեր և կենսական տարածքներ, և կրել է անհամաչափ զրկանքներ։ Այս փորձությունները, թեև անցյալն են, մեր ներկայան և ապագան ձևավորել են այնպիսի կերպ, որ մենք այլևս չենք կարող թույլ տալ մեր ինքնությունը և անվտանգությունն անցյալի ստվերների մեջ։
